Tineke: bijna 18...
...en dan? Ook bijna volwassenen schuiven aan bij de + tafels.
Neem bijvoorbeeld Tineke. Tineke is bijna 18 en woont in een kamertrainingscentrum (ktc). Als ze aanschuift aan de +tafel vallen een paar zaken op.
In de eerste plaats haar lieve, sociaal sterke indruk. Deze eerste indruk is voor Tineke haar kracht maar ook haar zwakte: hierdoor vallen haar beperkte verstandelijke vermogens minder op. Gevolg: mensen overschatten haar. En daardoor vindt Tineke het moeilijk om haar contacten te onderhouden en zit vaak alleen op haar kamer.
In de tweede plaats valt op dat ze alleen is - dat wil zeggen: er zijn alleen hulpverleners meegekome: een MEE begeleider, haar mentor en de voogdijwerker . Tineke haar ouders bijvoorbeeld zijn er niet.
Haar grote wens is een kamer met een tuin. Want tuinieren: dat is haar lust en haar leven. Tineke vindt het wel lastig om toe te geven dat ze 24 uur lang iemand in de buurt nodig heeft waar ze een beroep op kan doen.
De conclusie van het gesprek is dat voor Tineke een vorm van beschermd wonen in de VG sector het beste is.
Tijdens een tweede + gesprek worden alle LVG aanbieders uit de regio uitgenodigd. En zo biedt een zorgaanbieder aan Tineke een plekje aan. En mooie kamer, met een binnentuin. Weliswaar gemeenschappelijk, maar "dat maakt me helemaal niets uit!".
En dus mag Tineke binnenkort verhuizen. Naar een kamer met een tuin. De volgende fase in haar leven is aangebroken.
Maar wat als er na haar 18e verjaardag geen oplossing was gevonden voor Tineke? Discussieer hierover op het forum!
Er zijn nog geen reacties geplaatst.